Blog: Roemenië deel 1, 2 en 3

Het is zaterdagmorgen 20 oktober. Langzaam komen de eerste auto’s aangereden. Om goed voorbereid weg te gaan is iedereen al vroeg aanwezig. Ouders, jongeren met trekkoffertjes en een aantal verdwaalde jorisgangers. Een hele groep bij elkaar. We beginnen samen met gebed en doen samen een paspoortcheck. Want zonder id, geen reis met het vliegtuig. Even later komt de bus aan. En in een mum van tijd zit iedereen achter de donkere ramen waar alleen nog zwaaiende handen zichtbaar zijn die de nog aanwezige ouders uitzwaaien. De bus vertrekt en brengt ons naar het vliegveld van Eindhoven. Het is net een schoolreisje. Iedereen zoekt elkaar op en is in de bus al volop gezelligheid. Na een voorspoedige reis met de bus komen we aan op t vliegveld. Omdat we alleen handbagage bij ons hebben zijn we zo door de douane heen en begint t wachten. Wat is het druk, na lang zoeken vinden we een plekje en zitten we aan de koffie. En dan is t zover. We mogen boarden. Het vliegtuig staat klaar.

Het duurt lang, tegen vijf uur is het bijna zover. We zitten in t vliegtuig en eindelijk taxiën we naar de baan. En niet veel later hangen we in de lucht. Door de raampjes zien we door de wolkenlucht langzaam Nederland achter ons. 

Na een voorspoedige vlucht landden we op Cluj Napoca, Roemenië. Omdat we iets vertraging hadden duurt alles iets langer. Nadat iedereen geplast en z’n bagage heeft stappen we door de schuifdeuren naar de aankomsthal. Nadat we nog maar net twee stappen Roemenië inzetten horen we iemand zeggen? Amèrsfort? Een van de presbyters heet ons welkom en begeleid ons naar de bus. We stappen in een mooie bus en iedereen heeft al snel een plekje gevonden. De reis verbindt. Er klinken goede gesprekken, gelach en af en toe wordt er gezongen. Het is al donker en in de bus schijnt alleen een dun blauw lijntje licht. Door de ramen zien we de contouren van de heuvels. Maar langzaam komen we in de buurt en het duurt dan ook niet veel langer voor we het eerste bordje met Panet zien staan. We zijn er bijna! 

Als we Panet inrijden en na het cafe de bocht omgaan zien we de bekende kerktoren al staan. Buiten staan dominee Tibor, z’n vrouw en enkele presbyters ons op te wachten. We worden warm verwelkomt en zitten al snel aan een lekkere traditionele, door de omaatjes bereidde maaltijd. Omdat het al elf uur ‘s avonds is, gaat het erin als zoete koek. Na de maaltijd verdelen we de groep: 26 slapen boven in het ‘prayerhouse’ en de rest slaapt in het gemeentehuis. Een heerlijke en hard nodige nachtrust volgt. Het duurt dan ook niet lang voordat het praten langzaam overgaat in zacht gesnurk. Zzzzz (door Sander)

Zondag 21 oktober

Op zondag gingen we om 11 uur naar de kerk. De kerk zat naast het gebouw waar wij sliepen. Het was een erg klein, schattig kerkje, maar het nadeel hiervan was dat we redelijk krap en knus bij elkaar moesten zitten. Omdat de preek in het Hongaars was konden we het niet goed volgen, gelukkig kregen we een papier waar de preek samengevat in het engels op stond. De preek ging over de Ethiopiër en over Fillipus. Aan het eind van de dienst zongen wij een Nederlands lied, de Roemenen een Hongaars lied daarna zongen we met z’n allen een Engels lied. (door Hanneke en Mirjam).

Het is zondagmiddag. Wij, Peter-Jan en Jonathan, werden gekoppeld aan een gastgezin waar we zouden eten en de middag zouden doorbrengen. Het begon enigszins moeizaam gezien de jongen die ons naar het huis bracht, geen Engels sprak. Tot onze opluchting spraken de ouders een redelijke woordje Engels en was het mogelijk om een conversatie te houden. We werden hartelijk ontvangen in het huis en konden gelijk aan tafel aanschuiven. Al gauw werd er een grote, sterk ruikende pan binnen gebracht waaruit een verrukkelijke knoflook soep werd opgeschept. Nadat er meerdere malen was gevraagd of we genoeg hadden gehad, kwam het hoofdgerecht op tafel. Er werden vier grote dienbladen neergezet met verschillende gerechten: gekookte aardappels, een mix van rijst met groenten, kippenpootjes en iets wat ze beschreven als: ‘fried melon’. Na we onszelf al redelijk vol hadden gegeten kwamen er tot slot nog muffins met zwarte bessen. Hierbij is ons met name 2 dingen bijgebleven: allereerst het feit dat al deze lekkernijen uit eigen tuin kwamen! We kregen na het eten een rondleiding rond de tuin, waar we alle ingrediënten weer terug zagen komen!

Ten tweede en tot slot viel ons op, eigenlijk tijdens de gehele reis, dat er in Roemenië ruimschoots wordt gekookt en er altijd wel wat overblijft. Tot onze opluchting hoefden wij ons hier niet schuldig over te voelen, gezien het eten uit principe nooit wordt weggegooid, maar altijd gebruikt wordt, desnoods voor de kippen!  Iets wat in Nederland misschien nog wel eens vaker mag gebeuren, 😉 (door Jonathan)

Ons verblijf

We verblijven in een groot wit huis, waar je met een trapje naar binnen komt. Binnen loop je recht tegen een grote zaal aan. Daar eten wij vreemde maar soms ook lekkere maaltijden die door volle Roemeense vrouwen met schorten voor worden klaargemaakt. Links kan je door een smalle deur de trap op naar boven en dan kom je op de overloop. Daar zijn 2 badkamers met ieder een toilet, een douche en 3 wastafels. Ferdinand en William slapen op de overloop achter opgehangen kleden en de rest slaapt op slaapkamers. Het zijn er 6 in totaal. Links de meiden en rechts de jongens. Dat roept heerlijke kampgevoelens op.

Maandag 22 oktober

Het is al vroeg in de ochtend als we maandag morgen wakker worden. Iedereen had moeite met uit bed komen en na een gehaast ontbijt moesten we 2 uur in de bus zitten om naar het fort Sighisoara te gaan. Sighisoara staat bekend om Dracula die volgens de mythe 2000 mensen gespiest heeft. Na ‘Draculatown’ zaten we 1 uur in de bus op weg naar Rupea. We moesten een heel aantal traptreden omhoog klimmen om op het hoogste punt van de stad te komen, maar dan had je ook wel een heel mooi uitzicht over de hele stad. Vanaf boven kon je de ‘Black church’ zien, een kerk die staat voor de gotische stijl van het land.

(foto boven: Sifra op haar blije rots in het mooie kasteel van Rupea #happydepeppie)

(foto boven: ‘Black Church’ in Brasov)

Na Rupea reden we door naar Brasov. Vlak voor Brasov lunchten we in een leuk restaurantje. Na het eten hoefden we nog maar heel kort te rijden totdat we in Brasov waren. In Brasov aangekomen bezochten we een kerk en maakten we nog een groepsfoto.

Toen de groepsfoto genomen was kreeg iedereen vrije tijd om in de stad te lopen. Om 17:00 gingen we weer terug naar Panet en met een beetje vertraging kwamen we uiteindelijk om 22:00 aan en aten we met z’n allen homemade spaghetti. (door Lize en Hadassa)

Dinsdag 23 oktober

Om 9 uur ’s ochtends vertrekken we met de bus naar Tirgu Mures, een stad in de buurt van Panet. Dominee Tibor begeleid ons weer door de stad, als een Roemeens meisje dat met ons mee is ons vraagt waarom wij zomaar door een rood stoplicht lopen.. Dat is een goede vraag Anita, in Nederland doen we dat ook altijd. We bezoeken het ‘cultuurhuis’ en een theater waar we nog even om het hoekje kunnen kijken bij een orkest dat repeteert voor een concert. Daarna lopen we naar de grootste middelbare school van de stad, waar een groot aantal van de kerkgangers uit Panet naar toe gaat. Een heel oud en koud gebouw, met in één zaal een plafond dat zo vol met scheuren zat dat de ‘guide’ vertelde dat het orgel niet meer gebruikt mocht worden anders zou het dak instorten. Heel fijn om te horen als je eronder zit… Daarna bezochten we nog een fort. Want we hadden deze dagen natuurlijk nog helemaal geen forten gezien 😉 (door Tamara)

Om 12 uur ging een klein deel van de groep met de kerkraad en de dominee mee om alle spullen voor de voedselpakketten te kopen. Vanaf de bushalte moesten we langs een lange drukke weg lopen naar de Metro. Dat is een Roemeense Sligro. In totaal hebben we spullen gekocht voor 120 voedselpakketten. We hadden karren vol. Het waren geen winkelwagens, maar karren die ze bij de Gamma ook hebben. We hadden 240 liter olie, 240 kg meel, 120 tandenborstels en nog veel meer! Dit hebben we kunnen kopen met jullie sponsorgeld, bedankt!

Tussen het verzamelen van de spullen door, stonden we lekker te dansen, want ze hadden goede muziek aan staan 😉 Afrekenen duurde wel even, want ze wilde alles natellen. Maar alles staat nu in tassen in de hal. Het maken van de voedselpakketten ging heel vlot. We kregen hulp van de Roemeense jongeren, dus de klus was zo geklaard! Morgen gaan we 120 mensen blij maken met een voedselpakket. Slaap lekker en tot morgen. (door Zippora)

Het is woensdagmorgen als we de winterpakketten die we de avond ervoor met z’n allen hebben samengesteld rond gaan brengen. Omdat we gelukkig uit konden slapen is iedereen super wakker en vrolijk. We splitsen de in zes groepen. Drie gaan er met de auto verderop in het dorp. En de andere drie gaan met de benenwagen. We hebben maarliefst 120 pakketten te bezorgen dus aardig wat ‘werk’ voor de boeg.

 

[Sander met Peter-Jan, Thijs en Dean] We rijden met Bila mee, een van de presbyters  en zetten de pakketten een voor een achterin de auto. Het mooie weer is helaas voorbij en heeft die nacht plaatsgemaakt voor regen en wind. Het is ook een stuk kouder geworden dus rondbrengen met de auto is geen overbodige luxe. Als we bij t eerste huis komen, verteld een man van middelbare leeftijd dat zn vader helaas in het ziekenhuis ligt. Maar dat de spullen meer dan welkom zijn. Hij is blij, we wensen m sterkte en Gods zegen en gaan verder. Het tweede huis waar we aankomen gaat alles nog anders dan we verwachten. Als we bij het hek staan komt een lachende vrouw naar buiten. Ze heeft een legging aan en een sport beha en heeft zo te zien net hardgelopen. Een klein beetje overrompeld door onze komst laat ze ons binnen. Omdat Bila de presbyter al had uitgelegd waarvoor we kwamen en haar reactie en haar voorkomen wat bijzonder vonden begon t wat ongemakkelijk. We kwamen binnen in een keuken waar in een bed een oude vrouw zonder tanden op haar rug lag te slapen. Ze gebood ons te gaan zitten en stak van wal. Ze moest lachen. “You bring me holy spirit, yes!?” We luisterden. Eerst wat verontwaardigd omdat t leek alsof ze spotte. Ook haar voorkomen deed vermoeden dat ze t niet nodig had. Maar toen kwam t. Ze vertelde dat ze t financieel niet nodig had. Maar dat ze een week terug er helemaal doorheen zat. “Seven years my mother has been sick and for three years she is like this. I can’t do it. I can’t do it anymore”. Door de zware zorg was ze er helemaal doorheen. En haar over enthousiasme over de heilige geest was echt! Ze bleef het maar uitroepen hoe goed God is en hoe zijn Heilige Geest werkt. Al snel ging t over de dag dat ze was bekeerd en haar nieuwe leven begon. Ook ons vroeg ze hiernaar en spoorde ons aan God te zoeken want je leven wordt vervuld met liefde en overvloed. Echt doen hoor bleef ze maar herhalen. Na een dikke knuffel namen we afscheid van een blije vrouw en de nog altijd slapende moeder. Bijzonder om zo te zien dat voor ons allemaal deze ontmoeting een cadeautje van de Heilige Geest was.

We gingen verder. Een aantal keren was t even slikken. Heftig om te zien hoe sommige ouderen er zo slecht bij zitten. Woorden komen te kort als we dit moeten omschrijven. De herinneringen blijven bij. Vooral de blijheid die soms af te lezen was met zoiets kleins.

Als we een tijdje later weer door de zelfde straat rijden. Komt de blije vrouw achter de auto aanrennen. Bila stopt en doet t raam open. Ze geeft een paar armbandjes. “Seek for His love” roept ze nog eens. (door Sander)

 

[foto rechts: groepje van Annerieke bij een blije oudere]

 

Woensdagmiddag na een heerlijke lunch kregen we een rondleiding door de trots van Panet: de lokale kaasfabriek! In deze fabriek wordt er door 150 werknemers 24/7 gewerkt. We begonnen de rondleiding op de plek waar ‘the magic happens’ we kregen een uitleg over hoe het systeem werkte en wat er ongeveer in welk onderdeel gebeurde. Hierna liepen we naar de koelcellen, aan de overkant van de straat, en stonden we met z’n allen tussen de honderden ronde kaasjes. Hier kregen we uitleg over het rijpings proces van de verschillende soorten kasen. Na de koelcel liepen we door naar het kaaswinkeltje die aan de fabriek vast zit. Hier mochten we de kasen proeven en eerlijk is eerlijk die Roemenen weten wel hoe ze kaas moeten maken. (door Sifra)

 

Woensdagavond. De derde en tevens laatste bijbelstudie ging over geloof en kerk. Aan de hand van voorwerpen vertelden we onze verhalen over het geloof. Na de bijbelstudie zaten de Roemenen en de Hollanders tegenover elkaar.
De ‘Rumoers’ zoals wij ze noemen,  hadden een afscheidscadeautje voor ons. Één voor één brachten ze een koelkastmagneetje met een bijbelvers naar ons toe. Vervolgens vertelden wij kort wat we van de reis vonden. Dat was natuurlijk even een beetje ongemakkelijk en spannend, maar vooral heel leuk. Daarna aten we gezellig Goulash samen. Als afsluiting keken we met een aantal Roemenen nog een film over het communisme in Roemenië. Daarna moesten we afscheid nemen. Na een paar traantjes te hebben weggeslikt zwaaiden we ze uit en sloten we met zandkoekjes en gezelligheid de laatste avond af. (Joanne&Tamara) [foto rechts: kok van de soep]

 

Het is donderdagmorgen 25 oktober. De laatste nacht in ons verblijf zit erop. Om 7 uur zijn we ons bed uit gegaan, en half 8 konden we ontbijten. Na het ontbijt hadden we nog wat tijd om onze koffers in te pakken. Daarna de kamers opgeruimd en schoongemaakt. In een aantal kamers was dat hard nodig:) Toen alle koffers in de gang stonden heeft de dominee met ons gebeden voor onze reis. En er stonden lunchpakketten voor ons klaar; een appel, 2 croissants en een flesje. Bedankt! We liepen langs de dominee die ons God’s zegen wenste, door naar buiten waar de bus al stond te wachten.

Na ongeveer 3 minuten rijden kwamen we aan bij het gemeentehuis. Tafels met koffie, sap, water en wat te eten stonden op ons te wachten. Sander overhandigde een foto van 10 jaar geleden aan de burgermeester. Een foto waarop hij en zijn Dacia met hen er allemaal in en erop, totaal 14 man. In deze 10 jaar is hij burgemeester van Panet geworden.

Sander vraagt hem wat ertoe geleid heeft dat hij burgermeester geworden is? Er is 10 jaar voorbij gegaan en de jonge burgermeester ongeveer 35 jaar oud, is niet veel ouder dan dat een aantal van de leiding nu zijn. Elöd, de burgermeester verteld hoe hij altijd naast de kerk ook betrokken was bij het dorp en legt uit dat in tien jaar veel kan veranderen, maar dat eigenlijk veel meer kan veranderen in een enkele seconde. Dat was toen hij meer dan twintig jaar geleden zijn hart gaf aan Jezus. Hij verteld dat, hij elke dag weer de keuzes die hij maakt, maakt met die grondslag.

[foto boven: in de raadszaal met de burgermeester van Mezöpanit]

Na de korte speech van de burgermeester en Sander pakte de burgermeester er een notitieblok bij. Hij vroeg ons wat wij zouden veranderen binnen Panet. Na aantal suggesties, waaronder het verbrede van de stoep, bedankte hij ons en hebben we nog een foto gemaakt voor de cityhall. Het was nu echt voorbij. Rond tienen vertrokken we richting het vliegveld Cluj – Napoca. Daar stond het vliegtuig op ons te wachten. Om 14.30 stegen we op, terug naar Nederland. (door Samuel)

[foto boven: groepsfoto voor t gemeentehuis met de burgermeester]

Na een goede vlucht zijn we uiteindelijk weer veilig geland op Eindhoven. Net als de heenreis reden we met de grijsgroene bus weer naar Amersfoort waar een door de ouders samengestelde american party klaar stond. Wat hebben we het goed gehad. Dankjullliewel!😘😘

Einde

 

 

 

 

[oud bericht] 15 september 2018 – Update Roemenië

Zaterdag 20 oktober gaat een groep jongeren van de kerk onze zuster gemeente van Panet in Roemenie! Maar liefst dertig jongeren hadden zich aangemeld voor de reis en samen met de zes leiding dus een hele groep. In de afgelopen maanden zijn we druk geweest met geld inzamelen voor de reis en de winterpakket die we daar samen met de jeugd aan de ouderen zullen bezorgen. Tijdens onze reis willen we met het actiegeld daar pakketten samenstellen met warme dekens, kaarsen, eten e.d. om dat bij de mensen langs te brengen. We hopen een heel bedrag bij elkaar te verzamelen zodat we voor deze groep verschil kunnen maken zodat ze er deze winter er warm bij zitten.

 

 

Start met typen en druk op Enter om te zoeken

X